به نام خالق عشق.

سلام.

یه مطلب دارم براتون اصلا ربطی به مطالب قبلی نداره. از این به بعد اون مطالبو کم میکنم(البته حذف نمیکنم فقط مقدارشو کم میکنم) و بیشتر به مطالب عادی میرسم.

خوب میریم سر مطلب:

چنتا جمله دارم ربطی به هم نداره ولی همشون جالبن:

وقتي که بچه بودم هر شب دعا ميکردم که خدا يک دوچرخه به من بده. بعد فهميدم که اينطوري فايده ندارد. پس يک دوچرخه دزديدم و دعا کردم که خدا مرا ببخشد.

جمله سنگينيه ولي واقعيت داره : انسانهاي بي هدف مجبورند تمام عمر براي انسانهاي هدفمند کار کنند.

يادم باشه که يادت بیارم که يادم بياري که يادت بدم که ياد بگيري که يادم بياري که هميشه به يادتم. يادت هيچ وقت از يادم نمي ره. اينو يادت باشه.

بخشي از يك شاهكار ادبي لري: يكي بيد يكي نبيد. 3تا درخت بيد كه 2تاش بيد بيد، يكيش بيد نبيد. اوني كه بيد نبيد وسط اون دو تا كه بيد بيد بيد

کاش کودک بودم تا بزرگترين شيطنت زندگي ام نقاشي روي ديوار بود ، اي کاش کودک بودم تا از ته دل مي خنديدم نه اينکه مجبور باشم همواره تبسمي تلخ بر لب داشته باشم ، اي کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتي و درد با يک بوسه همه چيز را فراموش مي کردم . . .

فردا و ديروز با هم دست به يکي کردند. ديروز با خاطراتش مرا فريب داد. فردا با وعده هايش مرا خواب کرد وقتي چشم گشودم امروز گذشته بود.

خدانگهدار همتون.